نكردند . پس امام حسن عليه السلام كه حاضر بودند فرمودند : سؤال خود را از من بپرسيد ، من جواب شما را مىدهم ، اگر آن جواب درست بود ، پس از ناحيه خدا و اميرالمؤمنين بوده است ، و اگر خطا كردم ، اميرالمؤمنين در پس شماست و خواهد آمد ، مىتوانيد جواب صحيح را از او بخواهيد . آنها سؤال را اينطور مطرح كردند كه : زنى بعد از آنكه شوهرش با او مجامعت كرد ، با همان گرمى نزديكى ، از نزد شوهرش برخاسته و با جاريهء باكره‌اى مساحقه مىنمايد ، پس بدين ترتيب نطفهء شوهرش در رحم آن جاريه قرار گرفت و او حامله مىشود . حضرت در حكم اين سؤال فرمودند : از آن زن مهريه و صداق اين باكره گرفته مىشود ، چون نمىتوان فرزند را بيرون آورد ، مگر آن كه پردهء بكارت جاريه زائل گردد . از طرفى بايد منتظر بود تا فرزند به دنيا بيايد و بر آن جاريه حد جارى شود . و فرزند ملحق به صاحب نطفه است . آن زن نيز كه شوهر دار است ، بايد رجم ( سنگسار ) شود . آن گروه در بازگشت ، با اميرالمؤمنين عليه السلام برخورد كرده ، سؤال خود و جوابى را كه امام حسن عليه السلام داده بود ، با آن حضرت مطرح مىكنند . حضرت مىفرمايد : به خدا سوگند اگر ابا حسن را ملاقات كرده بوديد همان جوابى را مىداد كه حسن به شما داد . مناقشه در استدلال به روايت همان سه جوابى كه در روايت قبلى مطرح كرديم در اينجا نيز قابل